ฉันก็เหมือนเรือนลำหนึ่งน้อยที่ลอยมา คลื่นลมได้พัดพาจนไม่รู้ทิศใด เหมือนนกที่บินไปกลางฝนอันโปรยปรายร่มไม้ให้พักกายฉันไม่มี แล้วเมื่อพบเธอก็ได้พบกำลังใจ ส่งเรือลอยไปยังจุดหมายที่ดี นกที่อ่อนล้ามาแรมปี ได้พักสักนาทีที่ใจเธอ *หนึ่งความรัก ที่ฉันมีหมดใจนี้ฉันให้เธอ จบแล้วการเดินทางอันโดดเดี่ยว จากวันนี้ทั้งสองกายเราจะใช้หัวใจเดียว ต่อเติมความผูกพันที่เรามี จะใช้ทุกนาทีเพื่อรักเธอ (จะเดินเคียงข้างกันตลอดไป) ไม่ได้คิดเลยว่าชีวิตจะมีวัน เป็นคนที่สำคัญเป็นคนที่รักของใคร รักที่แท้จริงมีความหมายมากเพียงใด เพิ่งรู้และเข้าใจเมื่อรักเธอ (*)เธอคือฝันที่สวยงามในชีวิต ที่ฉันเจอ ตอบแทนเธอด้วยสัญญาว่ารักนี้ จะมีเพียงเธอ (*)จะรัก รักเธอทั้งหัวใจ สองคนสองกายหัวใจเดียว
